تبليغاتX
روزگاران
( یادداشت های یک معلم شیمی در حاشیه تخته سیاه )

متنی از سخنان معلم شهید دکتر علی شریعتی

این سنت همیشگی تاریخ بوده است و در این ضرب المثل منعکس است که می گ.ید انقلاب فرزندان صمیمی خویش را می خورد .

چرا پیامبر اسلام (ص) ، در اواخر عمرش که بر تمام شبه جزیره مسلط شده است و بر همه دشمنان چیره ، آن همه می ترسد ؟ آن همه هراس از چه بود ؟ .... هراس از همان قدرت هایی بود که ظاهرا اسلام آورده اما در کمین نشسته بودند تا مرگ پیامبر فرا رسد و آنگاه ، خلفا و وارثش بشوند . آری چنین است نظام خلافت غصب ، و چنین است مذهب علیه مذهب ، پیامبر که از دنیا می رود الام علیه اسلام می شود ، علی که به خون می غلطد تشیع علیه تشیع می شود و شهادت و ......

و بدین گونه است که مردم قرن ها باز گول می خورند و تازیانه . می پندارند که پیام آزادی بخششان را دارا هستند اما ، نمی فهمند که هیچ نتیجه مثبتی برای آنها ندارد . گمان می کنند که پس از رنجها ، جهادها ، قربانی ها و شهادت ها ، ولایت علی را پس از صفویه بدست آورده اند ، اما نمی بینند که این ها که به ضاهر بدست آورده اند در حقیقت ماسک هایی است جدید و زیبا ، بر روی همان چهره های قدیم . همان قیافه های زشت همیشه و همه جا ، جاهلیت نقاب زده !

همواره چنین بوده است که جلاد وارث شهید می شود ، ارتجاع وارث انقلاب ، و بلاخره تاریخ فرهنگ و سنت تاریخی جانشین ایدئولوژی و انقلاب ، و حتی قاتل عزادار مقتول .....

در خندق علی (ع) ضربه می زند اما در صفین می خورد .

 


+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم خرداد 1388ساعت 9:17  توسط بهزاد میرزائی  |