دیروز روز سیزدهم فروردین بود و ما ایرانیان طبق یک سنت دیرین و کهن سیزده خودمان را بدر کردیم . اما مثل این که متاسفانه سیزده بدر هم دارد به سرنوشت چهارشنبه سوری دچار می شود . یعنی از حالت سنتی و آداب خاص خود دور می شود . یادم می آید آنوقت ها که کوچکتر بودیم چهارشنبه سوری مردم همه آتش درست می کردند و با خواندن شعرها و سرودهای قدیمی از روی آتش می پریدند و در روز سیزده هم به سمت کوه و دشت رفته و ضمن این که ناهار را بیرون از خانه می خوردند ، چند ساعتی هم در خود را به طبیعت سپرده و بزرگ ترها مشغول قدم زدن و جوان ترها هم به بازی در دل طبیعت می پرداختند . اما امروزه در چهارشنبه سوری به جای پریدن از روی آتش و خواندن سرود ، ترقه و نارنجک پرتاب می کنند و سیزده بدر هم تبدیل شده است به نشستن دور هم و خوردن میوه و آجیل و ناهار و در کنار آن شستن ماشین و تنها کاری که انجام نمی شود رفتن به دل طبیعت است .
راستی چرا ما ایرانیان داریم سنت های دیرینه و بسیار زیبای خودمان را به فراموشی سپرده و یا به مراسمی نا زیبا و ناهمگون با طبیعت تبدیل می کنیم .
